S
Daha sevgisel, daha anlaşılır anlatalım.
Daha da öz, daha da sade, daha da net.
Anlaşılır olur mu???
Yeter mi sevgisizlikten guruldayan kalbine?
Deneyelim...
Derin bir nefes, derin bir bakış...
Tutalım nefesimizi...
Öyle varolan tüm diller de değil bildiğin anladığın dilden...
"Seni Seviyorum"
Kısa, öz ve net.
Yeterli mi? Yetmez gözlerine... Ağlamak istiyorsun, yetmez....
Şimdi ardındaki harflerin hepsini silerek çığırtkan kalp sesimle "sen" diyorum.
Yeterli mi? Yetmez! Ağlamak istiyorsun, bu da yetmez!
Biliyorum "sen" , "ben" diyorsun! Bense devrildikçe, "sen" oluyorum...
Biliyorsun, yazdıkça "sen", baktıkça "sen".
Ben "sen" diyorum.Sen "sen".
Yetmez ki "s" si kalana kadar... Belki o an bulunur, ne yüklemlerimin yeri, ne de öznelerimin devrik parçaları... "Se" si kaldı sadece kulaklarımda, onu da bir rüzgar alır sana geri getirir. Kalırsın "sen" le baş başa... Sen fısıldarsın kulaklarına "seni". Benli "sen" olsa da, "sen" li ben olmadıktan sonra...
p.s: ...sezenim bilmiyor bugünlerde ne dediğini.

